Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Αχ αυτοί οι καημένοι οι κριτικοί...

Πάντα πίστευα ότι οι κριτικοί πρέπει να είναι πολύ δυστυχισμένοι άνθρωποι. Έχουν γεννηθεί με ανεπτυγμένο το αίσθημα της αισθητικής αλλά χωρίς την ικανότητα να δημιουργήσουν οι ίδιοι -το ταλέντο που λέμε-(ειδάλλως θα γινόντουσαν οι ίδιοι καλλιτέχνες, σωστά?). Και τι πιο τραγικό από το να βλέπεις το ωραίο, να το εκτιμάς, να συγκινείσαι από αυτό αλλά να μην μπορείς να κάνεις κάτι ανάλογο... Ίσως και για αυτό το λόγο να είναι καμιά φορά πικρόχολοι. Όχι απαραίτητα από τη ζήλια τους για τους ταλαντούχους καλλιτέχνες αλλά επειδή δυστυχώς δίνεται η ευκαιρία στους ατάλαντους να διαταράξουν την αισθητική τους....
(Αλλά αυτή ειναι απλά η γνώμη μου.)

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008

Πως θα κάνουμε χαρούμενο τον υπολογιστή μας!

Για τον περισσότερο κόσμο ένας "ομορφος υπολογιστής" δεν έχει και πολλή σημασία.. Κι όμως! ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος για να ταχτοποιήσετε τους φακέλους σας έξυπνα και με ιδιαίτερο στυλ είναι να δημιουργήσετε τα δικά σας μοναδικά icons! Απλά επιλέγετε μια εικόνα που σας αρέσει! οποιαδήποτε! Πχ αν ο φακελος περιέχει φωτογραφίες από τις διακοπές σας στη θάλασσα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα τοπίο, αν πχ περιέχει τις φωτογραφίες του παιδιούς σας ή τις δικές σας μπορειτε να χρησιμοποιήσετε το ανάλογο προσωπο.
1. Ανοίγετε τη φωτογραφία με το Paint των windows
2. Την αυξομειώνετε ανάλογα με το μέγεθος της προκειμένου να είναι μικρότερη απο 100*100.
3. Την αποθηκεύετε ως PNG.
4.Πηγαίνετε στο http://converticon.com/. Το οποίο είναι ένας ταχύτατος online μετατροπέας εικόνων απο Png σε ico.
5. Μαζεύετε όλα τα σε ένα φάκελο στο σκληρο
6. Πηγαίνετε στο φάκελο που σας ενδιαφέρει κάνετε δεξί κλικ->Ιδιότητες-> Προσαρμογή-> Αλλαγή εικονιδίου-> Επιλέγετε το εικονίδιο που θέλετε και voila!
7. Έχετε τα προσωπικά σας εικονίδια!
Από τον τρόπο προβολής των φακέλων επιλέγεται τα "πλακίδια"

Ορισμένα Screenshots από τα δικά μου εικονίδια!







Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008

Noise...


Είναι απίστευτη γαιδουριά να βάζεις την μουσική στο τέρμα, να σε ακουεί όλη η γειτονιά, ειδικά καλοκαιριάτικα που οι μπαλκονόπορτες είναι ανοιχτές(οι μπαλκονόπορτες των καημένων σαν και εμένα που δεν έχουν air-condition). Ειναι αγένεια και ηχορύπανση και μου έχουν σπάσει τα νεύρα με τους μ@λ@κ3%$# τους γείτονες μου. Δηλαδή αν βγω και φωνάζω σαν την τρελή να φωνάζω ότι θέλω ησυχία γιατί διαβάζω το τελευταίο μάθημα μου για πτυχίο θα είμαι υπερβολική? Γιατί σε αυτή την χώρα δεν μπορεί ο κόσμος να καταλάβει ότι δεν ειμαι υποχρεωμένη να ακούει τη μουσική που ακούει στη διαπασών, τα φυντάνια του να κλαψουρίζουν και να τσιρίζουν σαν δαιμονισμένα, τα κακαρίσματα της κάθε κατίνας που κουτσομπολεύει, να μυρίζω τις χαλασμένες εξατμίσεις, να ακούω τον ήχο των air-condition, να βλέπω τα σκουπίδια στις παραλίες, τις γόπες τους στο δρόμο, τα σκατά από τα σκυλιά τους στα πεζοδρόμια(στα ίδια πεζοδρόμια που παίζουν τα παιδιά τους), να μυρίζω ότι στο διάολο έχουν μαγειρέψει κοκ...
Τους έχω βαρεθεί τους απαίδευτους και αγράμματους νεοέλληνες και την Μπανανία που έχω γεννηθεί, Άι σιχτίρ θέλετε να λέγεστε και Ευρωπαίοι....

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

Sleuth 1972 versus Sleuth 2007


Sleuth στα αγγλικά σημαίνει λαγωνικό. Και ο τίτλος θα έλεγα ότι αντικατοπτρίζει άψογα το νοήμα της ταινίας του 1972. Η ίστορία ξεκινάει με τον ερχομό ενός γοητευτικού κομμωτή με το όνομα Milo Tindls (Michael Caine) στην έπαυλη του εκκεντρικού συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων, Andrew Wyke (Laurence Olivier) με την απαίτηση να χωρίσει τη γυναίκα του, με την οποία ο Milo είναι ερωτευμένος. Αρχικά όλα εξελίσσονται ομάλα, η ατμοσφαιρα είναι ευχάριστη οι δύο αντρες κάνουν casual talking όπως θα λεγαν και οι φίλοι μας οι Αγγλοι μέχρι που ο Wyke του προτείνει να παίξουν ένα παιχνίδι, ή για να είμαι πιο σαφής να σκαρώσουν μια απάτη! Δε θα σας αποκαλύψω την υπολοιπη πλοκη...




Στην ταινία του 1972 σκηνοθετημένη από τον Kenneth Branagh υπάρχουν αρκετές αλλαγές στο σενάριο αλλά και στο βαθύτερο νόημα της ταινίας.Απουσιάζει το κωμικό στοιχείο, οι ήρωες είναι πιο σκοτεινοί και ψυχροί, το "υποβόσκον" ερωτικό στοιχείο πιο έντονο-στην αρχική ταινία ανύπαρκτο-, οι διάλογοι πιο απότομοι και η σκηνοθεσία , αχ, κουραστική, ανέμπνευστη, πομπώδης σε ορισμένα σημεία μπορώ να πω ότι με ξενέρωσε τόσο που ήθελα να κλείσω την τηλεόραση.
Το σκηνικό επίσης έχει αλλάξει. Η εκκεντρική έπαυλη έχει αντικατασταθεί από ένα υπερπολυτελές σπίτι εξοπλισμένο με απίστευτη τεχνολογία που εξυπηρετεί σεναριακά την ταινία. Οι χαρακτήρες έχουν αλλάξει: Ο Wyke στην αρχική ταινία παρουσιάζεται ως ένας ευφυέστατος συγγραφέας αστυνομιών μυθιστορημάτων , με ένα ιδιαίτερο πάθος για τα παιχνίδια- κάθε είδους.Έχει εμμονή με τον ήρωα του και την ελιτίστικη νοοτροπία των Άγγλων αριστοκρατών. όλα αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του δικαιολογούν την εξέλιξη της ταινίας και βοηθούν την ανάπτυξη της πλοκής. Αντίθετα στο Sleuth toy 2007 παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Michael Caine η προσέγγιση του Wyke παραμένει επιφανειακή -κατά τη γνώμη μου.O Jude Law ως Milo Tindls αρκετά καλός,όχι όσο ο Caine, αυτός ο ηθοποιός πάντα με εκπλήσσει.. Γενικά η προσπάθεια του Kenneth Branagh επικεντρώνεται στο να δώσει μια φαινομενικά άψογη-στυλιστικά- ταινία με αποτέλεσμα να χάνει σε ανάπτυξη προσωπικοτήτων Εννοείται ότι συστήνω να δείτε την ταινία του 1972. Όσο για την ταινία του 2007... θα είμαι επιφυλακτική. Σίγουρα είναι αρκετά καλή ταινία αλλά εμφανώς υποδεέστερη της αρχικής Αυτά.

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2008

Εσείς τι θα τους λέγατε?

Πρόσκληση έλαβα από την amelie-Δήμητρα για ένα διαφορετικό παιχνίδι που εμπνεύστηκε. Να, λοιπόν οι όροι του παιχνιδιού:

1. Πάρε μια πένα

2. Βούτα την στο μυαλό σου

3. Γράψε τρεις προτάσεις που θα έλεγες μπροστά σε όλους τους λωποδύτες που μας κυβερνούν

4. Προσκαλέστε όσους θέλετε

Λοιπόν , εγώ θα έλεγα:
1.Θέλω επιτέλους ένα κοινωνικό κράτος που αναγνωρίζει τις ανάγκες των πολιτών του και να εξασφαλίζει εργασία υγεία και εκπαίδευση σε όλους του πολίτες. Και να μην με αναγκάζει στα 23 να σκέφτομαι να ξενιτευτώ για να ακολουθήσω το επάγγελμα που θέλω...
2. Προστασία του περιβάλλοντος ΤΩΡΑ!
3. Θέλω απαντήσεις για τα ομόλογα, τη Siemens, το Σκοπιανό, τις μίζες, (άντε και το DVD) κτλ κτλ από τον πρωθυπουργό που κρύβεται στη Ραφήνα ΤΩΡΑ!
και με τη σειρά μου καλώ τους

The Crosshair

Zalmoxis
Παρατηρητής.GR
να παίξουν

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Το πρώτο μου μπάνιο στη θάλασσα

Σημερα έκανα το πρώτο μου μπάνιο στη θάλασσα στον Πλαταμωνα κοντά. Και ο Όλυμπος απέναντι είχε χιόνια!!! Αν δεν ήταν και βρώμικη η θάλασσα θα ήταν υπέροχα. Αντε να πάρουν χρώμα τα ασπρουλά μου πόδια σιγά σιγάαα...

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2008

Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα


Έχω μια πολύ κακιά συνήθεια... Δεν διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία. Δηλαδή διαβάζω αλλά όχι τόσο όσο θα θελα. Καμιά φορά ξεκινάω με ενθουσιασμό να διαβάσω κάτι και μετά από λιγο καιρό τα παρατάω ακόμα και αν μου άρεσε αρχικά το βιβλίο. Δεν έχω καθόλου υπομονη και στεναχωριέμαι που υστερώ σε αυτό το τομέα.
Η μεγάλη μου αδερφή είναι τρομερή βιβλιοφάγος, μέχρι κάποια ηλικία είχε διαβάσει αμέτρητα βιβλία... Να φανταστείτε οι γονείς μου είχαν φτάσει σε σημείο να της απαγορεύουν να διαβάζει βιβλία γιατί φοβόντουσαν ότι παραμελεί τα σχολικά της καθήκοντα. Από την άλλη,εμένα η φιλόλογος μητέρα μου με παρότρυνε να διαβάζω εφημερίδες και λογοτεχνικά για να βελτιωθώ στην Έκθεση. Η ανάγνωση ενός άρθρου ήταν κατά κάποιο τρόπο-και ακόμα είναι για να λέμε την αλήθεια ένα μικρό βασανιστήριο..Αλλά με την παράνοια των γονιών μου(που δυστυχώς κληρονόμησα) θα ασχοληθώ σε άλλο post...
Εκείνο, που ήθελα αρχικά να πω και ξέφυγα με την πολυλογία μου, ήταν ότι ένα απο τα λίγα βιβλία που κυριολεκτικά με συνεπήραν ήταν "Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα" της 'Αλκης Ζέη . Θυμάμαι διάβασα το μισο σε ένα απόγευμα και το υπόλοιπο μισό το επόμενο πρωί. Αλλά ακόμη και τώρα κάθομαι άνετα και το ξαναδιαβάζω. Και η αφορμή να το διαβάσω ήταν η αδερφή μου. Η οποία είχε την μοναδική ικανότητα να μετατρέπει την αγγαρεία του διαβάσματος σε ευχάριστη ασχολία! Απλά μου έκανε μια ενδιαφέρουσα περιγραφή του κάθε βιβλίου και μου έδινε το ερέθισμα να το διαβάσω. Έτσι ανακάλυψα το "καπλάνι της βιτρίνας", τα βιβλία της Ζωρζ Σαρρή, το "τρίτο στεφάνι" του Ταχτσή, την "Αστραδενή", τον "πόλεμό της Αντιγόνης", τα βιβλία της Βούλας Μάστορη αλλά και σε πιο μίκρη ηλικία την Πίπη Φακιδομύτη και τον Δημήτρη Ινκιοφ. Αυτά και πολλά άλλα που τώρα τα έχω ξεχάσει....
Αυτό που δεν έχω ξεχάσει είναι η ευχαρίστηση του να κάθομαι καλοκαίρι στην κουζίνα με ένα μπολ κεράσια και κορόμηλα και να βυθίζομαι σε ένα βιβλίο αφού βέβαια πρώτα μου το είχε προτείνει η Σοφία. Και την ευχαριστώ βαθύτατα για αυτό....

Οι πιο επικίνδυνοι κάτοικοι της Μεσογείου




Δεξί κλικ-> Προβολή εικόνας Για να δείτε τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2008

Θέλω ένα καλό blog

Θέλω να μου προτείνετε ένα blog που:
1. Να έχει καλό στήσιμο-χρώματα-ομοιομορφία ώστε να μπορώ να το διαβάζω χωρίς να βγαίνουν τα ματάκια μου
2. Να μην έχει κοινοτοπίες του στύλ "Θεσσαλονική ερωτική πόλη", "Θεσσαλονική φραπεδούπολη", "Τρομερή καταγγελία...", "Καλό παιδί ο τάδε", "η γενιά των 700 ευρώ", "τα emo", "εμείς οι ποιοτικοί, εσείς τα μπουζούκια" κτλ...
3.Να μην χρησιμοποιεί ο συγγραφέας μακροπερίοδο λόγο (ανεπιτυχώς)
4. Να μην ξεπατικώνει ατάκες άλλως- ή έστω όταν το κάνει να αναφέρει την πήγη του
5. Να μην έχει ατάκες του Coelio
6. Να μην γράφει καμία πονεμένη γκομένιτσα για το πόσο την πλήγωσε ο Σάκης Τάκης Λάκης Μάκης
7. Να μην έχει εξειδικευμένο θέμα πχ Ιταλικός νεορεαλισμός, η 3η Σοσιαλιστική Διεθνής, και γιατί το σύστημα 3-3-4 υπερτερεί του 5-2-3
8. Να μην ασχολείται με τη διαφθορά-ζω αρκετά καλά εδώ και 23 χρόνια στο ζαχαρένιο, ροζ συννεφάκι μου
9. Να μιλάει για καλή μουσική-όχι κλαψοέντεχνα και καλό κινηματογράφο
10. Να μην ασχολείται με το ποδόσφαιρο
11.Να μην ασχολείται αποκλειστικά με την τεχνολογία
12. Στα σχόλια να μην γλύφει ο ένας τον άλλο και να λένε πόσο αγαπιούνται και πόσο θέλουν να βρεθούν.
Αν υπάρχει τέτοιο μπλογκ σας παρακαλώ προτείνετε το μου στα σχόλια!!!
Θα το εκτιμούσα ιδιαιτέρως...

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Θα θελα...(3)

ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝ...



άντε να διαβάσω τώρα...
παλιοflickr..

Θα θελα...(2)

Θα θελα να μουν και...

Θα θελα...

Θα θελα να μουν ....


Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2008

Mark Lanegan Come to Me (Featuring PJ Harvey) και άλλα duets

Mark Lanegan Featuring PJ Harvey

Come to me

Come to me
Light on my shoulder
come to me
burn your starry crown
my dark angel
I've tried, I can't get over
'Cause when I think I'm climbing
I'm really so far down
Time takes a while, to break ya
And now, only fire can wake ya
Oh weeping willow
Coughing up my heart
ask god to see my shadow
And kept us apart
Through my mind's every riot, or revelation
you've just now gone
You've just now gone, as I arrive
At every station
Come to me
Either early or late
I've learned this by habit
now I know how to wait
come to me
come to me
come to me

Το τραγουδι είναι από το αλμπουμ Bubblegum του 2004. Υπέροχο τραγούδι... και με την ευκαιρία να αναφέρω και άλλα "ντουέτα" που μου αρέσουν πολύ
Απο το ίδιο αλπουμ το "Hit the city" πάλι με την Pj Harvey
Pj Harvey&Tom York- "This mess we are in"
Tom Yorke Bjork-"I've Seen It All"
Massive attack&Shara Nelson- "Unfinished Sympathy" αν μπορεί να θεωρηθει ντουέτο
Death in Vegas&Iggy Pop -Aisha
Frank Sinatra&Nancy Sinatra-Something stupid
Sony &Cher-I got you
Alex Turner&Miles Kane a.k.a.The Last shadow puppets-The age of the understatement
David Bowie&Placebo-Without you I'm nothing
Tom Jones&The Cardigans-Burning down the house
Stan Getz &Astrud Gilberto - The Girl From Ipanema
Αυτά...