Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

Διακοπές....


Πριν λίγο γύρισα από Χαλκιδική.... Μετά από πολύ καιρό κάθισα στην παραλία και άρχισα να μαζεύω πέτρες, όπως όταν ήμουν μικρή
"Τις διάλεγα πάντα πολύ προσεχτικά. Έπρεπε να είναι διαφανείς, με ιδιαίτερο χρώμα, να γυαλίζουν κ να έχουν καμιά πιτσιλιά. Μέχρι να γυρίσω σπίτι οι πέτρες μου είχαν στεγνώσει και έχαναν την λάμψη και τη διαφάνεια τους.Τι απογοήτευση με έπιανε. Αλλά και πάλι κάθε καλοκαίρι πάντα κατέβαινα στην παραλία με την ελπίδα ότι θα βρω εκείνη την ξεχωριστή λαμπερή πέτρα που δεν θα θάμπωνε όταν θα στέγνωνε..."
Σιγά σιγά άρχιζουν να μου ρχονται και άλλες καλοκαιρινές αναμνήσεις, η πρωινή μπουγάτσα με γάλα κακάο, τα πυροτεχνήματα στο φεστιβάλ του Διάπλου του Τορωναίου κόλπου, τη μητέρα μου να κάνει συνεχώς δουλειές(και εγώ να απορώ "μα γιατί να καθαρίζει στις διακοπές και κουράζεται; "), το μπαμπά μου να μας προσέχει στη θάλασσα και τα τέσσερά μας με αποτέλεσμα να είναι μονίμως καμμένοι οι ώμοι του, την ιδιοκτήτρια του ενοικιαζομένου σπιτιού να φλυαρεί κάτω από την κληματαριά( τι απόλαυση!) ,τα ασπρουλά μπουτάκια μου να φωσφορίζουν στο νερό, το τεράστιο φουσκωτό δελφίνι που ποτέ δεν μας αγόραζαν οι δικοί μας, το απογευματινό παγωτό και την ταλαιπωρία του γυρισμού, την απογοήτευση ότι πρέπει να περάσω το υπόλοιπο καλοκαίρι μακριά από τη θάλασσα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: