Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

10 κατηγορίες παιδιών που θα βρεις σε μια τάξη δημοτικού

1. Το παιδάκι που τρώει τις μύξες του
2. Το κοριτσάκι με τις ψείρες
3.Το μικροκαμωμένο (ευφημισμός για το κοντο) που ξέρει όμως καλή μπάλα
4. Το γλυφτράκι/σπασικλάκι/καλομαθημένο της δασκάλας
5.Το υπερανάπτυγμένο κοριτσάκι για την ηλικία του με παραπανίσια κικά και στήθος και το αντίστοιχο του αγοριού με τριχοφυία και σπυράκια
6.Το χοντρό παιδί
7.Το παιδί με μαθησιακές δυσκολίες-κοινώς το χαζό της τάξης
8.Το απροσάρμοστο παιδί χωρίς φίλους ή εχθρούς, που δε μιλάει ούτε παίζει με κανένα και δε φαινεται να το ενδιαφέρει και πολύ να κοινωνικοποιηθει. Ομοίως οι γονείς του είναι τελείως κλειστοί και κανένας δεν ξέρει τίποτα για αυτους
9.Το όμορφο κοριτσάκι συνήθως με ξανθά μακριά μαλλιά
10. Ο μικρός με την αμφιλεγόμενη σεξουαλικότητα... που μισεί το ποδόσφαιρο και κάνει παρέα μόνο με κορίτσια

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Όχι στο Όνομά μας

Αναδημοσίευση από το http://kratoumenoi.wordpress.com/2008/11/12/kalesma/
για να υπογράψετε την αίτηση εδώ

Όχι στο Όνομά μας


Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08


Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08


Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.


Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.


Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.


Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.


Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.


Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Μεταμεσονύχτιες σκέψεις-Οι γονείς

Είναι αργά , μόλις έχω γυρίσει από την καθιερωμένη σαββατιάτικη έξοδο, δε νυστάζω (σπάνιο φαινόμενοι γιατί συνήθως κουτουλώ από τις 2) και με έχει πιάσει η φιλοσοφική μου διάθεση. Αυτή τη φορά σκέφτομαι για την ιδιότητα του γονέα...

Το να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο είναι πολύ σοβαρή υπόθεση , τεράστια δέσμευση, κάτι που το "κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή". Δεν μπορείς ποτέ να το έχεις μακριά σου, αν και συνήθως μετά την εφηβεία και στην πρώτη δεκαετία της ζωής, τα παιδία φεύγουν από τη γονεϊκή εστία. Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο παρεξηγημένοι είναι από εμάς οι γονείς μας. ¨όπως πολύ σωστά είχε παρατηρήσει κάποτε ένας φίλος μου , οι γονείς μας είναι αυτόνομες προσωπικότητες που έχουν προϋπάρξει πριν από εμάς και χωρίς εμάς. Και παρότι τους γνωρίζουμε σε όλη τη ζωή μας, δεν τους ξέρουμε πραγματικά. Είναι άνθρωποι που έχουν ζήσει τη μισή τους ζωή χωρίς εμάς και παρόλα αυτά έχουμε την εντύπωση ότι μπορούμε να τους κρίνουμε και να τους καταλάβουμε. Και μεγαλώνοντας μπορώ επιτέλους να προσεγγίσω έστω και λίγο την ψυχολογία τους και να καταλάβω λίγα παραπάνω για αυτούς. Γιατί βλέπω ότι φτάνοντας σε μια μεταβατική περίοδο της ζωής μου , αγχώνομαι για το μέλλον και τρομάζω με τις ευθύνες που θα επωμισθώ φέρνοντας στον κόσμο καποτε ένα παιδί. Και ενώ αυτό το ενδεχόμενο φαντάζει πολύ μακριά- τουλάχιστον μετά από 5 ετία - τρέμω στην ιδέα ότι άπαξ και γίνω γονιός παύει η προσωπική μου ζωή και πλέον είμαι υπεύθυνη για κάποιον άλλο. Και ότι δεν πρέπει να αρρωστήσω, να μείνω χωρίς στέγη, να νιώσω ευάλωτη, να καταρρεύσω για΄τι δε θα μαι μόνη μου. Αλλά θα έχω και κάποιον που μετά από δική μου επιλογή-φαντάζομαι- θα έχω φέρει στη ζωή και θα μαι υπεύθυνη για αυτόν.


Υποτίθεται ότι κάθε άνθρωπος στη ζωή του κάνει τα λάθη του και αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πράξεων του. Από μια ηλικία και μετά είμαστε μόνοι μας και υπεύθυνη για τις επιλογές και τα λάθη μας. Κάτι που υπενθυμίζω στη μάνα μου όταν σκέφτεται το μέλλον μας. Οι γονείς ότι εφόδια θεωρούσαν ότι μπορούσαν να μας δώσουν τα έδωσαν... Από κει και πέρα ο καθένας με τις δυνατότητες και τις ικανότητες του χτίζει το μέλλον του... και παύουμε να κατηγορούμε τους γονείς μας για τα δικά μας λάθη. Και αρχίζω να τους βλέπω σαν ξεχωριστούς ανθρώπους που θέλω να τους γνωρίσω και να καταλάβω τι σκέφτονται, τα ενδιαφέροντα, τους φόβους και τις επιθυμίες τους. Δυστυχώς είναι δύσκολο γιατί είμαι τυχερή?/άτυχη? θα δείξει να έχω τους κλασικούς Έλληνες γονείς που μέχρι να παντρευτώ θα με βλέπουν σαν παιδί. Και το παιδί σου πρέπει να σε έχει σαν πρότυπο, να μην ξέρεις τι φοβάσαι. Γιατί οι γονείς δεν φοβούνται , δεν αμφιβάλλουν , δεν επιθυμούν (για αυτούς) . Οι γονείς είναι βράχοι και νοιάζονται για σένα με το δικό τους ακατανόητο προς το παρόν τρόπο.


Τώρα στα 23 αρχίζω να τους εκτιμώ περισσότερο, να νοιάζομαι και ας μην το δείχνω, να σκέφτομαι την ενδεχόμενη αρρώστια ή απώλεια τους , μα μου φαίνονται ευάλωτοι. Και είναι ένα άγχος διαφορετικό ίσως πιο ουσιώδες και βαθύ από τα άλλα. ένας έντονος πόνος στη σκέψη και μόνο ότι κάτι μπορεί να συμβεί. Όχι μόνο από εγωιστικό αίσθημα. Ουσιαστικός φόβος. Που προσεγγίζει έστω και λίγο την καθημερινή ανησυχία που μπ[ορεί να είχαν και αυτοί για μένα και εξηγεί έστω και λίγο την παράξενη συμπεριφορά που κατά καιρούς είχαν.
Αυτά προς το παρόν...


Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Και λίγη μουσική τώρα....


Γενικά δεν ξέρω τι να γράψω οπότε ακούστε ένα ωραίο τραγούδι...
Bat for lushes-What's a girl to do
http://www.youtube.com/watch?v=n1wnOUH2jk8
http://www.batforlashes.com/
http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=42355051

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

Obama 4/11/08



Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Yes we can



Με αφορμή τις αυριανές εκλογές στις ΗΠΑ ενα απόσπασμα από την διασημη πλέον oμιλία του Barack Obama στο New Hampshire.

Yes we can.

It was a creed written into the founding documents that declared the
destiny of a nation.

Yes we can.

It was whispered by slaves and abolitionists as they blazed a trail
toward freedom through the darkest of nights.

Yes we can.

It was sung by immigrants as they struck out from distant shores and
pioneers who pushed westward against an unforgiving wilderness.

Yes we can.

It was the call of workers who organized; women who reached for the
ballot; a President who chose the moon as our new frontier; and a King who took us to the mountaintop and pointed the way to the Promised Land.

Yes we can to justice and equality. Yes we can to opportunity and
prosperity. Yes we can heal this nation. Yes we can repair this
world. Yes we can.

And so tomorrow, as we take this campaign South and West; as we learn
that the struggles of the textile worker in Spartanburg are not so
different than the plight of the dishwasher in Las Vegas; that the
hopes of the little girl who goes to a crumbling school in Dillon are
the same as the dreams of the boy who learns on the streets of LA; we
will remember that there is something happening in America; that we
are not as divided as our politics suggests; that we are one people;
we are one nation; and together, we will begin the next great chapter
in America's story with three words that will ring from coast to
coast; from sea to shining sea - Yes. We. Can.

Μετάφραση

Ναι εμείς μπορούμε

ήταν το δόγμα στα ιδρυτικά έγγραφα που καθόρισαν το πεπρωμένο ενός ολόκληρου έθνους

Ναι εμείς μπορούμε

Το ψυθίρισαν σκλάβοι και ρεφορμιστές καθώς αντίκρυσαν ένα μονοπατι για την ελευθερία τις σκοτείνες νύχτες

Ναι εμεις μπορούμε

Το τραγούδισαν μετανάστες ξεκινώντας από τις μακρινες ακτές και πρωτοπόροι που ξεκίνησαν προς τα δυτικά κόντρα στην αγριότητα

Ναι εμεις μπορούμε

Ήταν το κάλεσμα των εργατών που άρχισαν να οργανόνωνται , των γυναικών που ζητούσαν την ψήφο, ένας πρόεδρος που έβαλε στόχο το φεγγάρι και ένας βασιλιάς που μας πήγε στην κορυφή του βουνού και μας έδειξε τη γη της Επαγγελίας

ΝΑι εμείς μπορούμε

Ναι εμεις μπορούμε στη δικαιοσύνη και την ισότητα, ναι εμεις μπορούμε στις ευκαιρίες και την ευημερία. Ναι εμεις μπορούμε να θεραπεύσουμε αυτό το έθνος, ναι εμεις μπορούμε να διορθώσουμε αυτό τον κόσμο.

Και έτσι από αυριο που ξεκινάμε αυτή την καμπάνια στο Βορρά και στο Νότο, καθώς μαθαίνουμε ότι οι αγώνες ενός εργάτη κλωστουφαντουργίας στο Spartanburg δεν διαφέρουν πολύ απο αυτούς ενός λαντσίερη στο Λας Βέγκας. Και ότι οι ελπίδες ενός μικρού κοριτσιού σε ένα ετοιμόρροπο σχολείο στο Dilon δεν διαφέρουν από τα ονειρα ενός αγοριού που "μαθαίνει τους δρόμους στο LA", Θα θυμόμαστε ότι κάτι αλλάζει στην Αμερική. Οι πολιτικές μας πεποιθήσεις δε μας χωρίζουν . Είμαστε ένας άνθρωπος ένα έθνος. Και μαζί θα ξεκινήσουμε το επόμενο σπουδαίο κεφάλαιο στην Αμερικάνικη Ιστορία με τρείς μόνο λέξεις που θα ακουστούν απο ακτη σε ακτή. ΝΑΙ. ΕΜΕΙΣ.ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

Την υπολοιπη ομιλία μπορείτε να τη βρείτε εδώ

http://www.culturekitchen.com/liza/blog/text_barack_obamas_speech_in_new_hampshire

Το video με την ομιλία

http://www.youtube.com/watch?v=Fe751kMBwms
Η διαφήμιση διάρκειας 30 λεπτών που θα παιχτεί στα Αμερικάνικα δύκτια http://www.youtube.com/watch?v=GtREqAmLsoA
Περισσοτερες πληροφορίες
http://www.BarackObama.com